Mazkur maqolada epitetning lingvistik maqomi, unga berilgan ta’riflar va bu ta’riflar-ga munosabat bildirilgan. Shuningdek, Rauf Parfi she’r va dostonlarida qo‘llanilgan epitetlarning lingvo-poetik imkoniyatlari, ularning ijodkor individual mahoratini namoyon etishdagi ishtiroki va poetik jozibasi haqida so‘z yuritilgan.
В данной статье рассматривается лингвистический статус эпитета, данные ему определения и отношение к этим определениям. Также обсуждаются лингвопоэтические воз-можности эпитетов, используемых в стихах и эпосах Рауфа Парфи, их роль в проявлении индиви-дуального творческого мастерства и их поэтическая привлекательность.
This article discusses the linguistic status of the epithet, the definitions given to it, and the attitude towards these definitions. It also discusses the linguopoetic possibilities of epithets used in Rauf Parfi's poems and epics, their participation in the manifestation of the individual skill of the creator, and their poetic charm.
Foydalanilgan adabiyotlar
- Шарафуддинов О. Замон. Қалб. Поэзия. Т., Ўзадабийнашр, 1962, 196-бет.
- Акрамов Б. Шеърият гавҳари. Т., “Адабиёт ва санъат” нашриёти, 1979, 21-бет.
- Мукаррамов М. Ўзбек тилида ўхшатиш. Тошкент, “Фан”, 1976 15–18-бетлар
- Хўжаева Д. Ўзбек тилида эпитет. Филол.фан.номз...дисс. автореф., Тошкент, 1997, 23-бет.
- Н.Маҳмудов. Тилимизнинг тилла сандиғи. Тошкент, “Фан”, 2012, 109-бет.